بی حسی موضعی و عمومی در دندانپزشکی

bi-hesi-mozeii1

تخمین رده شده است که حدوداً 15 درصد افراد به خاطر ترس، از رفتن به دندانپزشکی سر باز می‌زنند. چه بسی تجربه‌ی بدی در گذشته دارید، از اینکه درباره‌ی مشکلات دندانیتان با کسی صحبت کنید خجالت می‌کشید و یا دوست ندارید کاری روی دندانتان انجام شود، خوشبختانه روشی ایمن و مؤثر برای کاهش ترس شما در درمان‌های دندانپزشکی وجود دارد، بی‌حسی موضعی، تکنیک‌های آرام‌بخشی و عمومی. روش‌های بی‌حسی دندان، روش‌هایی هستند که در آن دندانپزشک از متدهای کاهش درد و استرس برای آسان‌تر کردن روند درمان دندانپزشکی استفاده می‌کند. یکی از این متدها، روش آرام بخشی یا سدیشن (دندانپزشکی در خواب) می‌باشد که روزبه‌روز بر کاربرد آن افزوده می‌شود زیرا در آرام و راحت بودن بیمار در حین درمان دندانپزشکی تأثیر زیادی دارد. روش سدیشن انواع گوناگونی دارد، سدیشن با نیتروز اکسید، سدیشن به روش خوراکی، سدیشن وریدی (IV) و خواب کردن عمیق یا بیهوشی کامل.

مزایا


مزایای بسیاری برای روش‌های بی‌حسی موضعی و متدهای آرام بخشی یا سدیشن در دندانپزشکی وجود دارد. این روش‌ها نه‌تنها باعث راحتی خاطر بیمار در درمان‌های دندانپزشکی می‌شوند بلکه می‌توانند در زمان نیز صرفه‌جویی کنند. از آنجایی‌ که در بی‌حس کردن دندان بیمار راحت و بدون احساس درد می‌باشد، دندانپزشک می‌تواند کارهای بیشتری را در طی یک جلسه انجام دهد و از این‌ رو تعداد جلسات مراجعه‌ی بیمار کمتر می‌شود. در روش سدیشن، متخصصین دندانپزشکی هنوز از بی‌حسی موضعی استفاده می‌کنند تا مانع از بروز درد در ناحیه‌ی موردنظر و تأثیر بیشتر در کاهش ناراحتی شود.

انواع روش‌های آرام‌بخشی یا سدیشن


استنشاق گاز اکسید نیتروز

خواب کردن به روش استنشاق گاز اکسید نیتروز که معمولاً آن را تحت عنوان گاز خنده می‌شناسند، روشی است که در آن دندانپزشک ماسکی را روی بینی بیمار قرار می‌دهد که ترکیبی از اکسیژن و اکسید نیتروز به تنفس او وارد می‌شود تا به آرامش بیمار کمک کند. با استفاده از این روش. متخصص دندانپزشک کنترل کاملی روی مقدار گاز القایی دارد و می‌تواند مقدار آن را در هر زمانی که لازم باشد کم یا زیاد کند. مدت‌زمان اثر این روش بسیار کوتاه است و بنابراین این اثر خیلی سریع از بین می‌رود. ازآنجایی‌که این اثرات دوامی ندارند، بیمار می‌تواند بعد از درمان خود به خانه برود یا حتی رانندگی کند و کارهای عادی و روزمره‌ی خود را انجام دهد.

آرام‌بخشی به روش خوراکی

آرام‌بخشی به روش خوراکی مطلوب‌ترین نوع از روش‌های آرام‌بخشی در دندانپزشکی است. در این روش، دندانپزشک دارویی را به بیمار می‌دهد (معمولاً بنزودیازپین، مانند والیوم Valium) که اعصاب را آرام می‌کند و ترس را کاهش می‌دهد. معمولاً قبل از زمان مراجعه، یا قبل از شروع درمان در مطب، بیمار این دارو را می‌خورد. این دارو بیمار را آرام می‌کند و ممکن باعث خواب‌آلودگی گردد اما باعث به خواب رفتن او نخواهد شد. برای بیمارانی که ترس و استرس بیشتری دارند، دوز بالاتری از دارو خورانده می‌شود. به خاطر خواب‌آلودگی، باید یکی از دوستان یا اقوام باید بیمار را همراهی کنند و آن‌ها به خانه ببرند.

آرام‌بخشی و سدیشن به روش تزریق وریدی (IV)

در سدیشن یا آرام بخشی به روش تزریق وریدی یا آی وی، یک داروی آرام‌بخش مستقیماً از طریق رگ به بیمار تزریق می‌گردد. آمپول بی حسی دندان سریع‌تر از روش خوراکی می‌باشد، اما شباهت این دو روش در این است که بیمار در طی روند درمان بیدار می‌ماند. اگرچه بیمار هوشیاری‌اش را از دست نمی‌دهد اما ممکن است در کل زمان درمان، احساس خواب‌آلودگی کند. به خاطر این خواب‌آلودگی، یکی از دوستان یا اقوام باید بیمار را همراهی کند و او را به خانه ببرد.

سدیشن عمیق،بیهوشی عمومی

در سدیشن عمیق که معمولاً برای جراحی‌های مهم استفاده می‌شود، داروی آرام‌بخش از طریق تزریق وریدی به بیمار داده می‌شود. در طی سدیشن عمیق یا بیهوشی عمومی، بیمار هوشیار نیست و نمی‌تواند به محرک‌ها و اشارات کلامی پاسخ دهد. بعد از پایان بی‌هوشی، بیمار هیچ خاطره‌ای از درمان نخواهد داشت. این نوع روش داروی بی حسی دندانپزشکی تنها توسط جراحان دهان و دندان دوره‌ دیده در محیطی تحت کنترل دقیق انجام می‌گیرد که در این حین علائم حیاتی و تنفس بیمار کنترل می‌شوند.
اگرچه روش‌های آرام‌بخشی و خواب کردن بی‌خطر هستند، اما ممکن است برخی خطرات را در برداشته باشند. بیماران باید سابقه‌ی پزشکی خود و نیز هر دارویی که مصرف می‌کنند را با دندانپزشک خود در میان بگذارند. برخی از بیماری‌ها و داروها می‌توانند روی روند سدیشن تأثیر داشته باشند، بنابراین یک بررسی و معاینه‌ی پیش از عمل باید انجام بگیرد.