درمان عفونت دندان عقل (پری کرونیت) و درمان از طریق با مصرف آنتی بیوتیک

دندان عقل

در برخی از افراد، دندان عقل چیزی بجز مشکل نیست. هرچند زمانی دندان عقل، یا مولار سوم یکی از اجزای ضروری دهان بودند و به انسان‌های اولیه در جویدن گوشت‌ها و غذاهای سفت کمک می‌کردند، اما امروزه بشر نیازی به دندان عقل ندارد. به علاوه، دهان بشر امروزی کوچک‌تر از دهان انسان‌های اولیه است.

با اینکه هر فرد می‌تواند با انجام یک جراحی کوچک، بدون ایجاد مشکل یا عفونت، دندان عقل خود را بیرون آورد، اما در برخی افراد دندان عقل عفونت می‌کند. پری کرونیت، عفونتی نزدیک دندان یا دندان‌های عقل است. معمولا پری کرونیت زمانی ایجاد می‌شود که دندان‌ها تحت فشار قرار گرفته و یا کاملا رشد نکنند.

گاهی در لثه‌ی نزدیک محل فشار شکافی ایجاد می‌شود. ممکن است غذا در این شکاف جمع شده و محل مناسبی برای رشد باکتری‌ها تشکیل دهد. هرچند عفونت دندان عقل ممکن است در هر دو طرف دهان و همچنین در دندان‌های بالا و پایین ایجاد شود، اما احتمال ایجاد آن در دندان‌های پایین بیشتر است.

چگونه می‌توان از وجود عفونت دندان عقل آگاه شد؟


عفونت دندان عقل علائم بسیاری دارد. شدت علائم با توجه به شدت عفونت متفاوت است. در مواردی که عفونت خفیف باشد، در نزدیکی دندان عفونی، درد و ناراحتی وجود خواهد داشت.

همچنین برخی از افراد دچار بوی بد یا طعم ناخوشایندی در دهان می‌شوند. ممکن است چرک ناشی از عفونت از لثه‌ها بیرون آمده و باعث ایجاد طعم بدی در دهان شود.

ممکن است عفونت به قسمت‌های دیگر، همچون غدد لنفاوی، نیز گسترش یابد. اگر عفونت به قسمت‌های دیگر گسترش یابد، علائم موجود شامل تورم غدد، تب و احساس ناراحتی کلی خواهد بود.

چگونه می‌توان عفونت دندان عقل را درمان کرد؟


نحوه‌ی درمان عفونت دندان عقل به شدت عفونت بستگی دارد. در اکثر مواردی که عفونت خفیف است، شستشوی دهان با یک دهانشویه یا آب نمک درد را تسکین می‌دهد.

آنتی بیوتیک‌ها

اگر عفونت شدید باشد، دندانپزشک برای بیمار آنتی بیوتیک تجویز خواهد کرد. مصرف داروهای مسکن مانند ایبوپروفن نیز به کاهش تورم و ابجاد آرامش کمک می‌کند.

در برخی از بیماران، بهترین روش درمان عفونت دندان عقل، انجام جراحی است. جراح می‌تواند قسمت اضافی لثه را از قسمت انتهایی و عقب دهان جدا کرده و مانع تجمع غذا و باکتری در آنجا شود. روش دیگر برای درمان عفونت دندان عقل، کشیدن کامل این دندان است.

کشیدن دندان عقل

زمانی که دندان‌های عقل عفونت کنند، جراح نمی‌تواند کار زیادی برای حفظ آنها انجام دهد. ممکن است با کشیدن دندان، عفونت نیز برطرف شده و دیگر عود نکند. اما اگر دندان‌های عقل تحت فشار باشند، این احتمال وجود ندارد که به طور طبیعی و بدون ایجاد مشکل رشد کنند.

جراحی درآوردن دندان عقل معمولا با استفاده از بی حسی موضعی یا بی حسی موضعی به همراه داروی مسکن انجام می‌شود. انتخاب گزینه مناسب برای بیمار به اولویت‌های بیمار و پیچیدگی عمل بستگی دارد. هرچه عمل پیچیده‌تر و طولانی‌تر باشد، احتمال اینکه بیمار بخواهد در حین جراحی از داروی مسکن استفاده کند نیز بیشتر خواهد بود.

هرچند ممکن است بیمار بخواهد در جراحی فقط دندانی که باعث ایجاد مشکل شده را در آورد اما معمولا عاقلانه است که با یک جراحی تمام دندان‌های عقل درآورده شوند. به این ترتیب، احتمال ایجاد مشکل توسط دندان‌های مولار سوم در آینده کاهش خواهد یافت. همچنین دوره نقاهت و هزینه‌ی یک جراحی نیز کمتر از انجام چند جراحی می‌باشد.

پس از جراحی و درآوردن دندان‌های عقل، ابتدا به نظر می‌رسد که مشکل بدتر شده است. تورم و خونریزی از عوارض جانبی این جراحی هستند. جراح گازهای استریلی به بیمار می‌دهد تا آنها را روی محل گذاشته و به آنها فشار وارد کند و بیمار از اینکه گازها چقدر سریع به خون آغشته می‌شوند تعجب خواهد کرد.

پس از جراحی، مهم‌ترین و ضروری‌ترین قسمت درمان این است که بیمار اطراف دندان‌های عقل را به آرامی تمیز کند تا لخته‌های خون در محل جراحی باقی نمانند. جراح لیستی از غذاهایی که بیمار می‌تواند بخورد را به او داده و به بیمار توصیه می‌کند از خوردن غذاهای خاصی مانند غذاهای پر ادویه، غذاهای خیلی داغ، و غذاهای سفت و ترد خودداری کند.

خبر خوب این است که پس از جراحی و در آوردن دندان‌های عقل، احتمال عفونت مجدد تا حد زیادی کاهش می‌یابد. به ندرت پیش می‌آید که پس از جراحی و درآوردن دندان‌های عقل و ترمیم لثه‌ها، مجددا عفونت عود کند.