درمان فقدان مادر زادی دندان با استفاده از کاشت ایمپلنت دندان

egg3xsqwaw

کم دندانی که با نام آژنزی دندان نیز شناخته می‌شود به عارضه‌ای گفته می‌شود که در طی آن، تعداد دندان‌های فرد از حالت طبیعی کمتر بوده و این دندان‌ها از ابتدا رشد نکرده‌اند. در این عارضه معمولاً افراد تا 5 دندان کمتر از تعداد طبیعی داشته که این مشکل شامل دندان آسیای سوم یا دندان عقل نمی‌شود. در نه تا سی درصد از جمعیت، دندان عقل رشد نخواهد کرد.

کم دندانی گسترده یا اولیگودانتیا به عارضه‌ای گفته می‌شود که در طی آن فرد بیش از 6 دندان دائمی را نداشته باشد. در اینجا نیز دندان عقل یا آسیای سوم در نظر گرفته نمی‌شود. آنودانتیا یا بی دندانی به عارضه‌ای گفته می‌شود که در آن فرد هیچ دندان دائمی ندارد. هیپردانتیا یا پر دندانی نیز عارضه‌ی مشابهی است که در آن فرد بیش از تعداد طبیعی دندان دارد.

یک عارضه‌ی شایع


در انسان‌ها، کم دندانی شایع‌ترین عارضه برای رشد دندان‌ها است. در این عارضه بین 1 تا 6 دندان در دهان فرد رشد نمی‌کنند. این عارضه می‌تواند به صورت سندرومیک و یا به شکل مجرد بروز پیدا کند. سندرومیک به معنی یک سندروم سیستمیک یا عارضه بوده و مجرد به شکل غیر سندرومیک گفته می‌شود.

عکس‌برداری با اشعه‌ی ایکس


زمانی که احتمال می‌رود دندان‌ها به تعداد طبیعی نباشند، یک عکس‌برداری پانورامیک و معاینه‌ی بالینی انجام خواهد شد. در کودکان شش ساله‌ی عادی، حفره‌ی دندانی تمام دندان‌های عادی معلوم بوده و می‌توان تاج این دندان‌ها را نیز در رادیوگرافی مشاهده کرد. رشد دیرهنگام دندان‌ها، وجود فاصله بین آن‌ها، هیپوتروفی استخوان آلوئولار و باقی ماندن دندان‌های شیری می‌توانند نشان دهنده‌ی کم دندانی باشند.

عوامل محیطی


عوامل موجود در محیط ازجمله عوامل شیمی‌درمانی، رادیو درمانی، عفونت و یا آسیب‌های فیزیکی و همچنین استفاده از تالیدومید در طول دوره‌ی بارداری توسط مادر می‌توانند منجر به عارضه‌ی کم دندانی شوند. با این حال، عوامل ژنتیکی، مهم‌ترین عامل در بروز این مشکل هستند. ژن‌هایی در رشد دندان‌ها دخیل هستند که می‌توانند با عدم رشد دندان‌ها رابطه داشته باشند.

علل نامشخص


در برخی از موارد، علت عدم رشد یک دندان نامشخص باقی خواهد ماند. تصور می‌شود که این عارضه با عوامل محیطی و ژنتیکی مرتبط با رشد دندان‌ها مرتبط است. همچنین گزارشاتی مبنی بر مرتبط بودن سن مادر با این عارضه وجود دارند. بروز این عارضه همچنین با ابتلا به ویروس سرخچه در طول دوران جنینی، بارداری‌های مکرر مادر و پایین بودن وزن هنگام تولد مرتبط است. اکثراً این عارضه را به سندرم داون و دیس پلازی اکتودرم مربوط می‌دانند.

درمان کم دندانی


درمان عارضه‌ی کم دندانی نیازمند مدیریت طولانی مدت و نظم زیادی است. رعایت بهداشت دهان و دندان، استفاده از رژیم غذایی سالم و استفاده از خمیردندان دارای فلوراید همگی جزو مواردی هستند که در کودکی باید آن‌ها را رعایت کرد. مراجعه‌ی منظم به دندانپزشک نیز ضروری است. درمان این عارضه به منظور بهبود عملکرد و زیبایی و همچنین کاهش اثرات روانی، در سنین پایین انجام می‌شود. برای درمان این عارضه از ارتودنسی و پروتز استفاده می‌شود. ازجمله روش‌های درمانی پروتزی می‌توان به دندان‌های مصنوعی ثابت و متحرک اشاره کرد. روش‌های درمانی ارتودنسی نیز شامل ریتینر و تجهیزات ثابت می‌باشد. این روش‌ها همگی برای آماده سازی فرد برای درمان‌های آتی و مدیریت فضای اشغال شده توسط دندان‌ها ضروری می‌باشند. یکی از روش‌های درمانی جایگزین، ایمپلنت دندان (دندان‌های پیچ شده) می‌باشد. این دندان‌ها تقریباً تفاوتی با دندان طبیعی ندارند. در میان روش‌های فوق، ایمپلنت دندان دارای مزیت‌هایی از قبیل موارد زیر می‌باشد:

  • ایمپلنت دندان تقریباً بهترین چیزی است که می‌توان جایگزین دندان طبیعی کرد، زمانی که ایمپلنت کاملاً در فک شما جای می‌گیرد، تقریباً همانند دندان طبیعی عمل خواهد کرد: شما می‌توانید غذاهایی را که دوست دارید بخورید و با اعتماد به نفس کامل صحبت کنید. در صورت استفاده از دندان مصنوعی، خوردن غذاهای سفت مثل یک سیب می‌تواند کار دشواری باشد: یا دندان‌ها شل می‌شوند و یا فرد نمی‌تواند با فشار زیادی غذا را گاز بگیرد چراکه فشار زیاد دندان مصنوعی بر روی لثه‌ها موجب درد می‌شود. ناراحتی و التهاب در لثه‌ها در بین افرادی که از دندان‌های مصنوعی استفاده می‌کنند شایع است.
  • ایمپلنت‌های دندان از استخوان فک شما مراقبت کرده و آن را سالم نگه می‌دارند، درنتیجه صورت شما جوان‌تر به نظر می‌رسد، معمولاً بافت استخوانی در بر گیرنده‌ی ریشه‌ی دندان شما، توسط فرایندهای خودترمیمی بدن جوان نگه داشته می‌شوند. با این حال در صورتی که شما یک دندان را از دست بدهید، یک سوراخ در محلی که قبلاً دندان وجود داشته است ایجاد می‌شود و استخوان‌های اطراف این منطقه به آرامی شروع به تحلیل رفتن کرده و از بین می‌روند (آتروفی) که این مشکل می‌تواند شکل فک شما را تغییر دهد.